Je strijkt niet graag, hebt wel veel strijkwerk maar doet veel liever verstelwerk.

Je hebt nog nooit iets voor niets gedaan, maar ook nog nooit iets voor niets gekregen.

Je ziet het graag in planten zomer worden, maar je vensterbank staat leeg.

Door omstandigheden is je koopkracht aan de lage kant, anderzijds wil je niet passief aan de kant blijven staan.

Je wil mensen helpen.

Je komt graag onder de mensen.

Je zou graag onder de mensen komen.

Je weet van aanpakken.

Je waardeert de energie van anderen.

Je kan genieten.

Arbeid adelt.

Goede afspraken maken goede vrienden.

Graag gedaan.

Ik maak wel tijd.

We vliegen erin.

Zoveel letsers, zoveel interesses, aanvoelen, temperament, inzet, gaven, gebreken.

Ik blader terug in de letsverrichtingen van de voorbije weken.

Iemand kreeg advies i.v.m. het dak van een geitenstal (en zoekt nu hulp).

Iemand bood spontaan kinderanimatie aan bij een activiteit en bij de volgende activiteit kregen de ouders te horen: ‘...en komen die grote jongens en meisjes ook die met ons gespeeld hebben?’

Iemand grimeerde kinderen.

Iemand gaf Nederlandse taallessen.

Iemand deed tuinwerk, hielp in de keuken, hielp folders uitdragen, deed boodschappen, kon naar het toneel gaan, had een aangename kaartnamiddag, deed boomstronken uit, enz. enz.

Meestal niet ongevraagd. Iemand stelde een vraag, iemand antwoordde dat het OK was.

Het kwam tot een afspraak. Beiden hielden zich eraan. (Wat maar normaal is, denkt 99% van de letsers)

Lets is een sociaal netwerk, vinden we, maar is al evenzeer een bloementuin.

Lets is sociale economie, vinden we, maar je mag het ook een bijenkorf noemen. Er gonst altijd wat en de honing is natuurzuiver.

Het zweet dat op je voorhoofd parelt als je letst, maar ook het glas dat je aanbiedt aan wie jou een dienst bewezen heeft.
Lets, altijd een beetje anders.