De economie van de wereld staat vandaag meer dan ooit in de schijnwerper. Sommige vragen geraken gemakkelijk op de krantenpagina’s en het televisiescherm. Bijv. met hoeveel procent het bruto binnenlands product gaat dalen, hoeveel werklozen er bij gaan komen, hoe groot het gat in de begroting wordt, wanneer alles weer goed komt,… Andere vragen worden veel minder gesteld: waarom moeten er elk jaar meer auto’s geproduceerd worden om daarna een overcapaciteit vast te stellen? waarom vertrouwen de banken elkaar niet meer en zouden wij dit wel moeten doen? weten de economisten wel hoe we uit de crisis moeten geraken? hoe komt het dat de ethische beleggingsfondsen veel veiliger blijken te zijn dan de fondsen die veel winst beloven? wat is het verschil tussen ‘welvaart’ en ‘welzijn’? Is geld de ideale ruileenheid, of moeten we eens ernstig nadenken over geld?

Letsers over heel de wereld volgen met grote ogen de mondiale crisis. Op weliswaar kleinschalige wijze creëren letsers welvaart door onderling diensten te ruilen en daarbij gebruik te maken van een eerlijke ruileenheid (wat geld dus niet is). In Vlaanderen al vijftien jaar, want de teller begon te lopen toen Lets Leuven in 1994 zijn eerste stapjes zette. Velen sluiten bij Lets aan voor het sociaal contact, maar het neemt niet weg dat Lets een vorm van sociale economie is, die vandaag, in het licht van de economische crisis, bijzonder interessant is. Dat vinden wij niet alleen, maar ook in overheidskringen en zelfs bij bedrijven (waaronder niet de minste) wordt hardop nagedacht over hoe deze ‘ruilhandel’ uit te breiden en meer kansen te geven.

In de winkel kan je geen klankschaalavond kopen, maar een letser biedt het binnenkort aan. Een puintuin helpen aanleggen, had je van jezelf gedacht dat je dit zou kunnen? De ruiten van je buur een wasbeurt geven? Economische activiteiten waarvoor de Grote Economie haar neus ophaalt. En toch. Welk sociaal kapitaal gaat hier schuil?