Tot spijt van wie het benijdt, is onze wereld gelukkig nog vol van helden, van mensen die elke dag aan de weg timmeren, die dus meebouwen aan een enorme kathedraal, en die daarbij soms aartsmoeilijke opgaven op te lossen krijgen…
X die tijdens het Letsfeest in de keuken werkt tot ze erbij neervalt, Y die met de fiets door weer en wind folders gaat bussen en Z die elke keer opnieuw met eindeloos geduld naar mensen hun verhaal luistert. Hun namen zullen wellicht nooit in de geschiedenisboeken komen, maar ik buig diep voor hen.

Lees hier [22 KB] de integrale tekst.