De ene heeft er schrik van en de ander heeft geen enkele moeite om er naast te gaan staan en er mee te rijden.
Maar wie staat er niet stil en met ingehouden adem te kijken hoe paarden in de weide bokkensprongen maken, galopperen en steigeren? Zelfs voor mensen die er bang van zijn, kunnen paarden een ongelofelijke aantrekkingskracht uitoefenen. Hoe komt dit toch? Zijn het die lange manen en staart? Die vriendelijke ogen en die zachte neus? Is het
die duidelijke en ongelofelijke kracht van het dier?

Als kind voelde ik me al heel vlug aangetrokken tot dieren en dan vooral door het paard.
Mijn liefde voor paarden zou zich echter pas ten volle openbaren tijdens de start van mijn middelbare school. Zoals zovele jongeren werd ook ik gegrepen door de schijnbaar ongrijpbare magie van deze dieren. Jarenlang heb ik als ruiter paarden en pony’s in alle mogelijke disciplines bereden en gemend. Maar steeds opnieuw werd ik geraakt door wat een paard los
kan maken in een mens en omgekeerd.
Momenteel ben ik nog steeds actief als ruiter en menner, waarbij ik een kleine groep paarden en pony’s bezit en hobbymatig lesgeef zowel in het aangespannen rijden als het paardrijden.

Als professioneel hippotherapeut werk ik met paarden om personen te helpen om beperkingen
in hun leven aan te pakken. Wat maakt nu dat paarden een grote aantrekkingskracht uitoefenen op mensen en hoe ik dit gebruik probeer ik hieronder uit te leggen.

Een eerste reden die ik kan aanduiden, is de dualiteit dat het paard in zich draagt. Aan de ene kant heb je een machtig groot wezen, krachtig en vol levenslust. En aan de andere kant is er die zachtheid, rust en aandacht in de beweging en het karakter van het paard.

Ook de symboliek die het paard met zich meedraagt is duaal van karakter. Het paard is niet alleen die leuke vriend en toeverlaat, je kan er ook mee gaan vechten of je land ermee bewerken of het dier als voedsel consumeren, kortom het paard is overal inzetbaar als vriend en als schijnbaar onderdanige slaaf.

Bijna in alle culturen en sociale klassen ter wereld kan je op deze manier paarden en hun verwanten terugvinden. Soms als huisdier, maar meestal gebruikt als vervoermiddel, lastdier en werkkracht.

Relationeel gezien is een paard een kuddedier, net als de mens. Hij heeft net als mensen nood aan individuen van zijn eigen soort rondom hem, om zich gelukkig te voelen. Paarden en mensen gaan instinctief de groep opzoeken als zij daar behoefte aan hebben. De mens gaat zich aansluiten bij een vereniging en het paard gaat bij gebrek aan compagnie uitbreken uit stal of weide om een vriend te zoeken.

Ondanks hun grootte en hun kracht zijn paarden uiterst gevoelige dieren. Zij reageren op de minste stemhulp of lichaamsbeweging. Het is voldoende om op het paard te zitten en iets naar achter te leunen met je bovenlichaam om het paard te doen stoppen.

Paarden zijn zich bovendien heel erg bewust van hun eigen lichaam, hun grenzen en mogelijkheden ervan. Wij mensen zijn ons hier veel minder van bewust. Hoeveel mensen putten hun lichaam en geest niet uit door teveel stress, slapeloze nachten en het jachtige leven dat eigen lijkt aan onze maatschappij? Een paard kan ons leren om terug rustig te
worden en aandacht te krijgen voor ons eigen lichaam en geest.

Omdat een paard evenzeer geniet van aanrakingen en verzorging door anderen, als wij mensen kunnen we door met hen om te gaan opnieuw leren om met deze aanrakingen en onze soms onbewuste gedragingen om te gaan. Bijvoorbeeld: Hoeveel keer raak je iemand aan op zijn neus of brengt hij/zij hun neus naast de jouwe?

Paarden gaan op een hele andere manier met deze aanrakingen om. Voor hen kunnen deze een uiting zijn van diepe affectie en aandacht voor elkaar.
Door zijn warmte, zachtheid en ondubbelzinnigheid roept het paard bij vele mensen affectie op zonder dat zij daar bewust bij stilstaan. Een affectie die bovendien niet gestuurd is door rationele overwegingen maar die puur natuurlijk vloeit, zonder achterpoortjes of perversiteiten.
Wat is mooier dan je hoofd leggen op de schouder van je geliefde? Het paard doet juist hetzelfde, alleen gebruikt hij daar zijn hele lichaam voor. Een paard verwacht bovendien geen liefde terug, het geeft alleen maar.

De beweging die het paard brengt in ons lichaam als we erop rijden is een ervaring die op geen enkele andere manier kan geëvenaard worden. Bijna alle zintuigen worden aangesproken. Je hoort het paard stappen, je voelt zijn ritmische beweging doorheen je hele lichaam, je ruikt zijn geur en je ziet zijn lichaam rondom jou.

Bepaalde oefeningen op het paard kunnen er ons toe aanzetten om ons eigen lichaam op een andere manier aan het werk te zetten of te ervaren. We kunnen ons duidelijk bewust worden van elk lichaamsdeel, onze ademhaling en onze houding. En de invloed die we hiermee uitoefenen op het paard en vice versa. We zitten als mens niet alleen op het paard. Maar we kunnen ons letterlijk gedragen voelen door dit machtig wezen. Een edel dier dat bovendien
naar onze wensen luistert en met ons rekening houdt.

Met paarden omgaan veronderstelt dat je als mens de taal van het paard leert ontcijferen. Je kan het vergelijken met het leren van een nieuwe taal. Paardentaal is een directe, open en ondubbelzinnige taal. Wij mensen overdenken meestal onze reacties naar de buitenwereld toe en overleggen over wat de meest ideale manier van reageren zou zijn. Een paard heeft deze overwegingen niet. Hij reageert onmiddellijk en in de gepaste verhouding tot de ervaren behandeling.

Een paard verbergt zijn gevoelens niet, dit wil zeggen dat zijn communicatie open is. Hij uit wat hij voelt onmiddellijk, oprecht en vrijuit.

Bijvoorbeeld:

Een paard dat aangeraakt wordt zal onmiddellijk zijn hoofd draaien in de richting van de aanraking en zal onmiddellijk door zijn orenspel en staartbeweging laten merken of ie dat leuk vond of niet. Paardentaal is duidelijk. Je zegt iets en dat is het ook. Er zijn geen mogelijkheden om dingen te verdraaien of verkeerd te begrijpen.

Voor velen mensen is het een uitdaging om met een paard om te gaan, omdat het ons juist confronteert met die delen van onze persoonlijkheid en gedrag die we liever niet zien of niet bewust van waren.

Verborgen angsten, onverwerkte gevoelens en diep weggestoken nare ervaringen die we als persoonlijkheid verzameld hebben doorheen ons leven kunnen door middel van het paard blootgelegd worden. Dit kan voor ons een start betekenen om deze ervaringen vast te grijpen, te duiden in hun context en ze een plaats te geven in ons leven. Enkel zo kunnen we volledig mens worden. Bepaalde gedragingen zoals het steeds willen vooruit lopen, de heftigheid in onze reacties, de teruggetrokkenheid kunnen door het paard zowel afgestraft worden als versterkt. Het paard zal bijvoorbeeld geen heftige gebaren of reacties in zijn buurt tolereren.

Rustige bewegingen en oprechte aanrakingen van onze kant uit zullen er voor zorgen dat het paard ook gaat kalmeren en zich goed gaat voelen in onze aanwezigheid.
Om met een paard om te gaan moet je weten wat je doet en wil doen. Dit wil zeggen, je moet een idee hebben waarom je iets doet, wanneer je het doet, op welke manier en op welk moment. Het paard leert ons om goed na te denken over onze vaststaande, eigen herkenbare manier van denken en handelen.

Het is niet omdat wij graag over een hindernis springen dat het paard dit noodzakelijk met ons gaat doen. Tenzij wij het op een juiste manier aanbrengen en uitvoeren. Net dit is voor veel mensen moeilijk. Dit denken vereist een duidelijk (zelf)inzicht in hoe handelingen uitgevoerd dienen te worden. Welke handelingen logisch op elkaar volgen en hoe we het best een situatie aanpakken.
Paarden zijn dus inderdaad die grote, rare en sterke beesten. Maar ze hebben ook hun zachte, aandachtige en rustige aard. En juist de combinatie van de beide maakt hen onweerstaanbaar en tegelijk onvervangbaar.

Om zoveel mogelijk mensen te laten delen in het werken, leven en omgaan met paarden heb ik enkele jaren geleden besloten om mijn activiteiten met de paarden ook te betrekken in mijn Letsaanbod.

Wat doen we nu precies met de paarden binnen de Letswerking?

Je kan zelf de leidsels ter hand nemen van de koets en de pony’s sturen of je kan ervoor kiezen om je te laten (ver-)voeren doorheen de streek waarbij we zowel daguitstappen maken, of een korte tocht van een paar uur. De keuze is geheel aan de klant. Het parcours is altijd wisselend waarbij we steeds gebruik maken van aarden veldwegjes en kleine asfaltbaantjes, doorheen (toegelaten) bos-, landbouw- en natuurgebieden.
Het voordeel van een koetsrit is dat iedereen mee kan op de koets en/of per fiets of te voet mee kan volgen.

Voor personen minder dan 50 kg kan ik een aanbod bieden inzake het leren paardrijden, en
relaxatieoefeningen te paard. Hierbij geef ik veel aandacht aan het goed leren omgaan met het dier in alle rust,
oprechtheid en ondubbelzinnigheid.
Heb je een eigen paardje en/of je hebt vragen of problemen wil ik gerust eens komen kijken
en eventueel een oplossing aanbieden.
Isabelle (136 NIME)